De ontvankelijkheid voor Gods nabijheid


Maandelijks wordt in deze rubriek van onze website een thema belicht. Lezers kunnen daarop desgewenst een reactie geven. Het thema van november is Gods nabijheid.

De ontvankelijkheid voor Gods nabijheid

In de stilte van je innerlijk ligt de ontvankelijkheid voor Gods Woord, het besef van Zijn aanwezigheid en het ervaren van Zijn steun.
Als je wat dieper bij jezelf naar binnen gaat, lukt het soms om de gedachten over alledaagse dingen achter je te laten. De gedachten uit het verleden of  de zorgen over de toekomst belemmeren meestal een diepe bewustwording van de oneindigheid. Die openbaart zich in je innerlijke stilte. Je komt in een onbekende, andere  wereld terecht. Tijd bestaat er niet meer, diep van binnen is tijdloosheid. Het is een wereld van rust. In de diepe stilte besef je iets van je oorsprong, maar dat zal altijd in nevelen gehuld blijven, zolang je leeft.
Velen hebben over de innerlijke stilte geschreven, vaak vanuit persoonlijke ervaringen. Ik vind het boeiend om daarover te lezen. Het komt er op neer dat Gods nabijheid in de stilte ervaren wordt. 
Ik denk overigens dat God en de mens elkaar altijd raken, ook in herrie en chaos. Alleen in de diepe innerlijke stilte is het gemakkelijker het Goddelijke te beseffen. Je kunt het Goddelijke zelf niet bereiken, maar het bereikt jou wanneer je je open en  ontvankelijk kunt opstellen. Anders gezegd wanneer je vol vertrouwen bent, en je een diepe dankbaarheid voelt dat je een onderdeel van Zijn schepping bent.

In kerkdiensten wordt vaak begonnen met een moment van stilte. Dat is een bijzonder moment van stilte en bezinning. Is dat vooral om  saamhorigheid te voelen? Om tot rust en concentratie te komen? Om de wereldse beslommeringen even terzijde te zetten? Om diep uit te ademen? Om God toe te laten in ons midden en zijn aanwezigheid te beseffen?  Of gaat het over het loslaten van uiterlijke wereldse zaken om ons meer te richten op de geestelijke dingen die in onze diepe innerlijke stilte beschikbaar zijn. Het gaat vind ik vooral om de ontvankelijkheid voor Gods woord en het besef van Zijn aanwezigheid.

God is voor mij zo totaal zo alomvattend dat alle woorden eigenlijk te kort schieten en afbreuk doet aan Zijn mysterie. Ook het ervaren van God in de stilte is moeilijk te verwoorden. 
Wat ik wel weet is waar ik God kan aantreffen.

God is in de ruimte tussen mijn woorden
God is in de stilte van mijn gedachten
God is in de verte van mijn kijken
God is in de diepte van mijn luisteren
God is in de verwondering van mijn ervaren
God is in de kern van mijn wezen
God is in de vreugde van mijn gevoel

God is in mij, is wat ik bedoel.

Als muziek bij deze bespiegeling Sela met ‘Ik zal er zijn’ https://www.youtube.com/watch?v=f4RgXZAEiQg 

Ad Heide

De lezers zijn welkom om een bijdrage te leveren aan dit thema. Dat mag van alles zijn: een  verhaal of gedicht, een foto met wat tekst, een link naar muziek etc. Alle bijdragen zijn welkom.
Vermeldt ook of u uw reactie anoniem of onder naam geplaatst wilt hebben.
Als u iets over dit thema wilt delen met andere leden van onze gemeente kunt u uw bijdrage insturen naar website@kerklaren.nl

Nieuws